31-07-05

Groene kogels toch niet milieuvriendelijk

Om het milieu te sparen, schakelde een aantal Amerikaanse legerafdelingen enkele jaren geleden over op het gebruik van eco-vriendelijke kogels. Daarin was geen lood verwerkt, maar nu blijken die munitie nauwelijks een verbetering te zijn.

De commandant van Camp Edwards in Massachussets dacht milieuvriendelijk te zijn toen de basis zes jaar geleden overschakelde op groene kogels die geen lood bevatten. Daarmee wou de basis vermijden dat een grondwaterlaag onder de basis zou vervuild worden.

Maar nu, een miljoen laders later, blijkt uit nieuwe gegevens dat die groene kogels niet beter zijn voor het milieu dan de loden exemplaren. "Het is frustrerend," geeft kolonel William FitzPatrick van het Environmental Readiness Center van de National Guards toe.

De groene kogels zijn vervaardigd uit nylon en wolfraam, een metaal waarvan gedacht wordt dat het niet zo snel in de grond doordringt als lood. Dat was belangrijk voor Camp Edwards, want de grondwaterlaag onder de basis zorgt voor de waterbevoorrading van Cape Cod.

De traditionele kennis over wolfraam is de jongste jaren echter tegengesproken door studies van het Stevens Institute of Technology in Hoboken (New Jersey). Daarbij werd aangetoond dat het metaal niet onoplosbaar is onder bepaalde condities in de grond kan doordringen. Bovendien werd vastgesteld dat wolfraam aan lood de mogelijkheid geeft om sneller in de ondergrond door te sijpelen. Het Amerikaanse leger is nu begonnen met veldtesten om te bepalen hoe wolfraam zich in de grond gedraagt.

Camp Edwards is een onderdeel van het Massachusetts Military Reservation, een gebied van ongeveer 40 vierkante kilometer. Al decennia is Edwards een belangrijk opleidingscentrum voor het Amerikaanse leger.

Sinds het in 1911 werd geopend, heeft de basis een geschiedenis van milieuproblemen. Vliegtuigbrandstof, solventen en andere producten vervuilden het grondwater, dat nu constant wordt gecontroleerd. In 1997 verbood het Amerikaanse Environmental Protection Agency dat er nog langer schietoefeningen zouden gehouden worden.

Tevens werd aan de basis verplicht een grote opruimactie te houden en het lood uit de omgeving van de schietbanen te verwijderen. Later werd lood aangetroffen op een diepte van meer dan zes meter. Tot aan het grondwater zou het metaal echter nooit geraakt zijn.

Tot op dit ogenblik worden de wolfraam kogels door het ministerie van landsverdediging officieel nog steeds als veilig beschouwd. Ze worden op Camp Edwards ook nog steeds gebruikt.

23:53 Gepost door Marcho | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Zwaardere stormen door klimaatverandering?

Stormen worden heviger in duur en kracht. Dat is te wijten aan de opwarming van de aarde. Tot die conclusie komen onderzoekers van het Massachusetts Institute of Technology (MIT). Zij noemen het een alarmerend bewijs dat de klimaatverandering nu al bezig is en niet in een verre toekomst.

"Een analyse van de MIT-klimatoloog Kerry Emanuel toont aan dat grote stormen in de Atlantische en Stille Oceaan sinds de jaren zeventig met ongeveer vijftig procent zijn toegenomen in kracht en intensiteit," meldt het persbureau Associated Press. "Die trends zijn nauw verbonden met de stijging van de gemiddelde temperatuur van het oppervlak van de oceanen en de atmosfeer tijdens diezelfde periode."

Die vaststellingen worden door meteoroloog Tom Knutson van het Geophysical Fluid Dynamics Laboratory van de Amerikaanse National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) in Princeton alarmerend. "Het zijn grote veranderingen," merkt hij op.>/p>

Voordien geloofden onderzoekers dat de bijdrage van de klimaatverandering tot krachtige tropische stormen te klein was om accuraat gemeten te kunnen worden. "De meeste voorspellingen stelden dat dit pas een rol zou spelen vanaf 2050 of nog later," stipt Associated Press aan.>/p>

Er worden echter vragen gesteld bij de bevindingen van Emanuel. Zo zijn in zijn studie geen verwijzingen te vinden naar de windsnelheden van stormen in de jaren vijftig en zestig. "Informatie daarover is immers niet duidelijk afgelijnd en stormen worden nu anders bestudeerd dan in de periode tussen de helft van negentiende en de helft van de twintigste eeuw," voeren ze aan. "Indien die stormen krachtiger zouden geweest zijn dan oorspronkelijk was gedacht, houdt de theorie van Emanuel geen stand."

Volgens Manuel toont de temperatuur van het oppervlak van de Atlantische Oceaan nochtans een duidelijke opwaartse trend. "Dat geldt ook voor de Stille Oceaan, hoewel de gegevens daar meer variabel zijn," benadrukt hij. "Dat warme zeewater geeft de energie vrij voor het ontstaan van stormen."

Associated Press merkt op dat het de eerste keer is dat de Atlantische Oceaan tegen begin juli vier belangrijke stormen voortbrengt. Bovendien was het ook de eerste keer dat een storm van categorie vier - orkanen worden ingedeeld in vijf categorieën - zo vroeg op het jaar viel.

Tijdens het voorbije decennium zijn het zuiden van de Verenigde Staten en het Caraïbisch gebied getroffen door de meest actieve orkaan-cyclus die ooit is vastgesteld. Voorspeld wordt dat deze storm-periode nog twintig jaar of langer zal duren.

Opgemerkt wordt dat orkaan-cycli ook zonder opwarming van de aarde het gevolg zijn van het natuurlijke zoutgehalte en temperatuurverandering van de onderstromen in de Atlantische Oceaan. Ook daarbij worden cycli van veertig tot zestig jaar vastgesteld.

Sinds de jaren zeventig hebben orkanen meer slachtoffers geëist en meer schade aangericht. Wetenschappers zijn het er echter niet over eens of dit een gevolg is van de groeiende intensiteit van de stormen of van de groeiende populatie in de kwetsbare kustgebieden. Emanuel stelt dat de schade en het aantal slachtoffers van de stormen in de toekomst gevoelig zouden kunnen toenemen.

(Foto: Harald Richter)

23:10 Gepost door Marcho | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Toch oplapwerk voor Discovery?

Misschien moeten de twee ruimtewandelaars van Discovery één van de volgende dagen toch in actie schieten om herstellingen uit te voeren aan het ruimteveer. Er blijkt immers een aantal flarden vulmateriaal uit de buik van Discovery te bengelen. De problemen hebben niets te maken met de omstreden warmtegels.

"De NASA heeft opgemerkt dat er opvulmateriaal tussen de isolatietegels op de buik van Discovery is losgekomen," meldt het persbureau Associated Press. "De ruimtevaartorganisatie moet nu bepalen of die schade moet hersteld worden of dat het ruimteveer veilig kan terugkomen met de loshangende flarden."

De NASA stelt dat de shuttles ook bij vroegere vluchten met dergelijke problemen hadden af te rekenen, zonder dat dit gevaar opleverde. "Maar toen was de schade beperkter," wordt er opgemerkt. Maandag zou beslist worden of de ruimtewandelaars de loshangende flarden al dan niet moeten afsnijden, uittrekken of terugduwen.

Vluchtdirecteur Paul Hill benadrukte dat het voor Discovery perfect veilig zou kunnen zijn om terug te komen met de twee loshangende flarden. "De shuttles hebben dat voordien al dikwijls gedaan," voegde hij daar aan toe.

De herstellingen zouden kunnen uitgevoerd worden tijdens de derde ruimtewandeling op woensdag of tijdens een vierde, onvoorziene uitstap. Maar de astronaut in kwestie moet dan wel behoorlijk wat acrobatenwerk verrichten om aan de bewuste plek te kunnen komen. "Dit maakt heel wat experts nerveus," gaf Hill toe.

De vluchtdirecteur gaf toe dat elk loshangend stuk op de buik van de shuttle tijdens de terugkeer in de dampkring voor oververhitting zorgt. "Er moet nu bekeken worden of die oververhitting binnen de veiligheidslimieten valt," stelde hij echter.

20:50 Gepost door Marcho | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Maan bewoond in 2018?

Tegen 2018 zal de maan bewoond zijn. Dat zijn alvast de plannen van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA. Die buitenpost moet de eerste stap zijn naar een zeskoppige missie naar Mars.

"Pioniers zouden op de maan een buitenpost uitbouwen, wellicht in de buurt van de zuidpool," meldt The Los Angeles Times. "Die moet woonkwartieren, een energiecentrale en een communicatie-systemen omvatten. Tevens zouden die pioniers op zoek gaan naar de aanwezigheid van mogelijke energie- en waterbronnen."

De astronauten zouden daarbij de beschikking hebben over high-tech buggies. Onderzoeksmateriaal zou naar de aarde teruggestuurd worden met ruimtetuigen die vergelijkbaar zouden zijn met het Apollo-programma.

De kolonisering van de maan zou een voorloper zijn voor expedities van 500 dagen naar Mars, 35 miljoen kilometer verder en volgens sommige wetenschappers misschien een gebied waar ooit buitenaards leven is geweest.

Al deze plannen staan te lezen in de 'Exploration Systems Architecture Study' van de NASA. Het document zou volgende maand voorgesteld worden en is een eerste gedetailleerd antwoord van de organisatie op de doelstellingen van president George Bush, die stelde tegen 2020 opnieuw astronauten op de maan te willen hebben, als voorbereiding op missies naar Mars.

Geschat wordt dat het programma tegen 2025 een investering van 217 miljard dollar zal vergen. Besloten zou zijn om voor de nieuwe maan-missie gebruik te maken van onderdelen van de shuttle. De lancering zou moeten gebeuren met een raket die 40 verdiepingen hoog zou zijn. Elke lancering zou een kost van 540 miljoen dollar vergen, te vergelijken met een shuttle-missie.

Vanaf juni 2011 zouden in het kader van het nieuwe programma de eerste lanceringen plaats hebben met een gewijzigde versie van de lanceerraket van de shuttles. Dit zou de NASA meteen onafhankelijk maken van de Russische ruimtevaartindustrie om naar het International Space Station te reizen nadat de shuttles in 2010 uit dienst worden genomen.

Op dit ogenblik wordt al gewerkt aan een nieuw ruimtetuig, de Crew Exploration Vehicle (CEV), bedoeld om drie passagiers naar het ruimtestation te brengen. Latere versies zouden vier astronauten naar de maan en zes ruimtereizigers naar Mars brengen. De ontwikkeling van het CEV zal worden toegewezen aan Lockheed Martin of Northrop Grumman-Boeing.

Het is de bedoeling dat het nieuwe ruimteveer klaar zou zijn tegen 2011, wat heel wat problemen zou oplossen voor het geval dat de shuttle al voor 2010 uit dienst zou worden genomen. Buiten de CEV wordt ook gewerkt aan ontwerpen voor een nieuwe maanlander. De huidige plannen voorzien voor 2018 minstens twee maanmissies per jaar.

De astronauten zouden ook langer op de maan blijven dan hun collega's tijdens het Apollo-tijdperk. Daarbij zou onderzocht worden hoe het menselijk lichaam op lange termijn reageert op de lagere zwaartekracht, hogere zonnestraling en andere levensomstandigheden buiten de aarde.

Tevens zal het maanproject de nodige ervaringen moeten opleveren voor toekomstige vluchten naar Mars. Daaraan zou vanaf 2020 gewerkt worden. Met vier of vijf lanceringen zouden de raket en het materiaal voor de missie in de ruimte gebracht worden. De missie zou echter eerst uitgeprobeerd worden met een onbemande missie, die met remote control gestuurd zou worden.

Een enkele reis richting Mars zou ongeveer zes maanden duren. Ter plaatse zouden de astronauten gedurende 500 dagen grote gedeelten van het oppervlak van de planeet bestuderen en andere onderzoeken uitvoeren.

De krant wijst er echter op dat deze plannen nog drie presidentsverkiezingen en vijf nieuwe Congressen moeten overleven, vooraleer er opnieuw Amerikaanse astronauten op de maan zullen lopen.

19:09 Gepost door Marcho | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Azoren wil weer wijnland worden

Ooit was de Azoren-wijn heel geliefd aan de Europese koninklijke hofhoudingen. Die glorietijd wil men op de Portugese eilandengroep opnieuw herstellen. Binnen de tien jaar wil men op het Azoren-eiland Pico een rendabele wijnproductie hebben opgebouwd.

"Het labyrint van kleine veldjes bedekken de zachte hellingen van het eiland Pico," verduidelijkt het persbureau AFP. "Portugese kolonisten begonnen de velden in de vijftiende eeuw aan te leggen nadat ze op het onbewoonde eiland waren geland."

Het rotsachtige land bleek van geen nut zijn, maar de boeren slaagden er wel in wijngaarden aan te leggen in de breuken tussen de zwarte rotsen. Daarbij stelden ze vast dat de zwarte rotsen 's nachts de warmte uitstraalden die ze tijdens de dag hadden opgeslagen. Dat versnelde het rijpingsproces van de druiven.

Rond de wijngaarden werden muren van basalt opgebouwd. Sommige daarvan waren twee meter hoog en beschermden de plantages tegen de winden en het zoute zeewater van de Atlantische Oceaan. "Wanneer de van de muren naast elkaar gelegd zouden worden, kan men er twee keer de aarde mee omcirkelen," vertelde een vertegenwoordiger van het Wijnmuseum in Madalena, de hoofdstad van het Azoren-eiland, aan het persbureau.

De plantages werden in eerste instantie ontwikkeld door paters van de Dominikanen en Franciscanen, maar werden al snel door anderen overgenomen. De productie leverde de Verdelho op, een droge desert-wijn.

Op het hoogtepunt van zijn populariteit in het midden van de negentiende eeuw exporteerde het eiland jaarlijks 150.000 hectoliter wijn, die vooral populair was bij het Russisch hof en andere Europese koninklijke hoven.

Maar de phylloxera-epidemie die op het einde van de negentiende eeuw in heel Europa wijngaarden vernietigde en de ontvolking van het platteland zorgde ervoor dat de productie van de wijn drastisch daalde.

De ongebruikte percelen bleven echter, samen met de rood-getinte basalten woningen en de wijnkelders waar de landeigenaars de wijn produceerden. Vorig jaar voegde de Unesco een groot gedeelte van de antieke wijngaarden toe aan zijn Werelderfgoed, daarmee inspelend op de pogingen van de locale overheid die zijn toeristisch potentieel te gelde wil maken.

Nu wil men proberen om de wijnproductie terug op gang te brengen op een oppervlakte van 3.000 hectaren, waarvan ongeveer 90 procent er ongebruikt bij ligt. "We willen van dit gebied opnieuw een productie-zone maken," benadrukte architect Nuno Ribeiro Lopes, drijvende kracht achter de erkenning van het gebied als Werelderfgoed. "Daarmee willen we een economische ondersteuning geven aan de ontwikkeling en bescherming van het landschap."

De overheid wil vermijden dat landeigenaars de stenen muren zouden slopen om grotere panden te maken, zodat ze het terrein mechanisch zouden kunnen bewerken. Daarom wordt de hogere kost van de manuele arbeid op de kleinere percelen gesubsidieerd.

Kandidaten die zich ertoe verbinden om het land gedurende vijftien jaar te bewerken, krijgen van de overheid ook een perceel van 0,8 hectare. Tevens worden subsidies ter beschikking gesteld voor de reconstructie van de woningen en de muren, maar ook voor het opkuisen van het land en het aanplanten van de wijnranken. Deze subsidies kunnen oplopen tot 20.000 euro.

"Zonder mensen heeft dit landschap geen zin," aldus Lopes. "We moeten hen toelaten op het land te leven en het te transformeren, terwijl we tegelijkertijd regels opstellen om de identiteit van het land te bewaren."

Gehoopt wordt dat de wijngaarden binnen de tien jaar rendabel zullen zijn. "Het toerisme, dat pas uit de startblokken aan het komen is, moet dan de overheidssubsidies vervangen," benadrukt AFP nog.

17:44 Gepost door Marcho | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Reclame wordt lavendel-lila

In de Verenigde Staten krijgt de doelgroep van homoseksuele, lesbische, biseksuele en transseksuele consumenten steeds meer gerichte aandacht van adverteerders. Het gaat daarbij niet meer alleen over producten als drank, mode, media en reizen, maar ook verkopers van auto en financiële dienstverlening benaderen nu gericht deze doelgroepen.

"De holebi-gemeenschap wordt geassocieerd met de kleur lavendel-lila en in veel reclame-uitingen komen deze tinten dan ook voor," aldus het magazine Adweek. "Inmiddels richt ruim 36 procent van de Fortune100-bedrijven zich expliciet op deze financieel interessante doelgroep."

In 2004 werd in de Verenigde Staten 214 miljoen dollar uitgegeven aan reclame in gay online en printed media. Alcoholische dranken, mode, media en reizen vormen reclamecategorieen die traditioneel met de holebi-gemeenschap worden geassocieerd. "Maar ook producenten van personenauto`s en de financiele dienstverlening ontdekken nu deze doelgroep," merkt Adweek op.

Bekende adverteerders die zich op homoseksuelen richten zijn Gillette, Procter & Gamble, Nivea, Colgate-Palmolive en Estee Lauder. Nieuwkomers op de holebi-advertentiemarkt zijn Pepsi-Cola, Hertz, Kraft Foods, Eastman Kodak, Bayer, Wrigley, Delta Airlines, Casio, Panasonic en L`Oreal. Ook autofabrikanten als Landrover, Volvo en Jaguar ontdekken de holebi. "Eerder al begaven ook Ford, General Motors, DaimlerChrysler, Mitsubishi, Volkswagen en Toyota zich op deze markt," aldus nog Adweek.

15:43 Gepost door Marcho | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Steden verzilveren hun rivieren

Rivieren waren voor de steden in de geschiedenis vooral transportwegen en industriële aders. Vandaag zijn ze in vele Europese steden het decor van allerlei toeristische initiatieven. Dat geldt in Antwerpen en Brussel, maar de trend is in heel Europa te merken. Ook in Duitsland wordt steeds meer aandacht besteed aan de rivieroevers.

"De Duitse steden beginnen te beseffen welke mogelijkheden hun rivieren bieden en wijken langsheen de oevers worden ontspannings-locaties en stadsstranden," schrijft Die Welt.

De krant merkt op dat de Duitse steden hun rivieroevers lange tijd genegeerd hebben, maar dat ze nu daadwerkelijk opnieuw aandacht beginnen te hebben voor die oude verkeersaders.

"Fabrieksgebouwen, die ooit tegen de oevers werden neergeplant, worden gerenoveerd en tot gastronomische bedrijven omgevormd," stipt de krant aan. "Braakliggende terreinen worden met zand en aangepast meubilair tot echte stadsstranden omgebouwd."

In Duitsland was Bremen een voorloper van deze nieuwe trend en begon reeds in de jaren tachtig met het ontwikkelen van die oude oevers. "Op een eiland tussen twee armen van de Weser werden nieuwe wijken ingeplant," voert Die Welt aan. "Daarrond werd een infrastructuur met veel groen ontworpen. Daar begonnen ook anderen gebruik van te maken."

In Frankfurt kregen architectuurstudenten in 2002 de opdracht ideeën uit te werken rond het opfleuren van de stad. Daarbij werd veel aandacht besteed aan de skyline van de Duitse bankstad, maar anderen oogden naar de rivier. "In de negentiende eeuw waren de oevers van de Main bijzonder populair bij wandelaars," stipt de krant aan. "Ook Goethe was er vroeger geregeld te vinden en Schopenhauer woonde zelfs langs de rivier."

Panden zoals de Lili-tempel en het gasthof Gerbermühle, in die tijd zeer populair, zijn inmiddels gerestaureerd. "De studie rond de Main zorgde er voor dat de bankmetropool de rivier niet meer met de rug bekijkt," stipt de krant aan. "Vorig jaar werd de twee kilometer lange oeverpromenade met nog eens 800 meter verlengd."

De restuaratie van de Theodor Sternkaai kostte de stad 7,5 miljoen euro. "Die is inmiddels een populaire plek voor pootje-baden in de rivier geworden," stipt de krant aan. "Café's hebben hun terrassen uitgebreid en aan de Eiserner Stegs - de oudste voetgangersbrug van Frankfurt - is zelfs een echt cultcafé ontstaan."

Maar ook Düsseldorf heeft duizend ton zand laten aanrukken voor de inrichting van een stadstrand, met inbegrip van tropische tuinkunst van Tita Giese en beeldhouwwerken van Jörg Immendorff. "Het stadsbestuur slaagt erin om ongebruikt gebied om te vormen tot een toeristische trekpleister," merkt de krant op.

De evolutie van een industrie- naar een dienstengemeenschap heeft volgens de krant voor een enorme ruimtewinst gezorgd. "Düsseldorf deed beroep op de Amerikaanse toparchitect Frank Gehry om een 'Mediahaven' te ontwikkelen," aldus nog Die Welt. "Die spectaculaire gebouwen trokken vele bezoekers aan, maar nu kunnen ze er ook langsheen de Rijn zonnebaden."

In de Hamburgse wijk Ovelgönne is het Elbestrand volgens de krant op zonnige dagen zelfs even druk als de Costa del Sol. "Durvers nemen zelfs een duik in het Elbewater, dat de jongste tijd een veel betere kwaliteit heeft verkregen," aldus Die Welt.

Tijdens de dag komen vooral families er ontspanning zorgen, maar 's avonds wordt het een locatie voor de chill-out-fans. "Het eindigt steevast in een nachtelijke strandparty," zegt de krant. "Dat alles zorgt voor een vakantiesfeer in de grootstad."

Het Oost-Duitse Leipzig werd in de negentiende eeuw met een netwerk van kanalen met de zee verbonden, zodat boten naar Hamburg konden varen om daar de oceaanschepen te bevoorraden. De wereldoorlogen en het communistische beleid zorgden ervoor dat die ontwikkeling gestopt werd, maar inmiddels zijn die kanalen helemaal gereinigd en vormen ze het decor voor kano's, motorboten en waterfietsen, tot zelfs echte Venetiaanse gondels.

13:47 Gepost door Marcho | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende