12-09-17

Impact van Opec gaat veel verder dan de benzinepomp

De impact van de Organization of Petroleum Exporting Countries (Opec) op de wereldeconomie reikt veel verder dan de prijs die de autobestuurder aan de benzinepomp moet betalen. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Duke University, de University of California en de Universiteit Leuven op basis van de activiteit van de oliesector sinds het begin van de jaren zeventig van de voorbije eeuw, waarbij in totaal wereldwijd 13.248 olievelden werden bekeken. De onderzoekers wijzen erop dat de consument zich steeds afvraagt of de beslissingen van de Opec zijn benzine duurder zal maken, terwijl de acties van de organisatie veel dieper in de wereldeconomie blijken in te grijpen.

“Sinds zijn oprichting in het begin van de jaren zestig van de voorbije eeuw heeft de Opec de olieproductie bij zijn lidstaten beperkt,” benadrukt onderzoeksleider Allan Collard-Wexler, professor economie aan de Duke University. “Terwijl de concrete limieten en hun efficiënties sterke variaties hebben laten optekenen, was het steeds de bedoeling de olieprijs op een hoog niveau te handhaven en daarmee de winsten voor zijn lidstaten te maximaliseren. Maar door de productbeperking had het kartel echter ook een ander effect. Er werd immers voor gezorgd dat de olieproductie in nieuwe, dure richtingen werden gedreven. Het resultaat is een fenomenaal inefficiënte manier om olie te winnen.”

“Een groot deel van de wereldwijde olievoorraden ligt in de velden van de veertien Opec-leden,” zeggen de onderzoekers. “In de meeste betrokken landen is er een goedkope olieproductie. Ghawar Uthmaniyah in Saoedi-Arabië, het grootste olieveld van de wereld, maakt een gemakkelijke en goedkope winning aan minder dan 7 dollar per vat mogelijk. Booractiviteiten in andere landen vergen echter vaak complexe technieken, waardoor de productiekosten drastisch stijgen. Fracking in het schaliebekken van North Dakota ziet die kosten tot ongeveer 51 dollar oplopen. Booractiviteit in de Noordzee of op de Noordpool vergt een kost, vaak in onstabiele omstandigheden, tussen 21 dollar en 45 dollar.”

“Eigenlijk kan worden gesteld dat er massaal wolkenkrabbers in de oceaan worden gebouwd,” zegt Collard-Wexler. “Al deze dure technologieën zijn geëvolueerd omdat de Opec de productie heeft beperkt. Een aantal van deze technologieën - zoals fracking - zouden nooit hebben bestaan indien de Opec een andere politiek had gevoerd of nooit was opgericht.” De onderzoekers berekenden dat de Opec de voorbije decennia de kost van de olieproductie met ongeveer 160 miljard dollar heeft opgedreven. De Opec vertegenwoordigt ongeveer 40 procent van de wereldwijde olieproductie, tegenover een aandeel van 14,4 procent tegenover voor de Verenigde Staten.

Hoewel het onderzoek zich op de Opec heeft toegespitst, zijn de conclusies volgens de onderzoekers ook van toepassing op andere vormen van monopolies. “Er moet rekening mee worden gehouden dat de impact van deze monopolies veel verder gaat dan het prijsniveau,” benadrukt Collard-Wexler. “Bij fusies wordt vaak bekeken op welke manier de consumptieprijzen door de operatie zullen worden geraakt, maar het zou aangewezen kunnen zijn een bredere invalshoek te hanteren. Ook de andere potentiële economische effecten van fusies of overnames zouden moeten worden bekeken.”

Het onderzoek heeft uitgewezen dat monopolies de productiekost opdrijven,” aldus nog Collard-Wexler. “Dat aspect krijgt veel minder aandacht dat het prijsniveau, maar heeft nochtans brede implicaties voor de economische groei.”

Lees Verder

19:40 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: opec |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.