Managing21

Bedrijven met een diversiteitsprogramma hanteren in de perceptie van het publiek een rechtvaardig beleid, ook al wordt dat door ongelijkheid bij aanwervingen, promoties of verloning tegengesproken. Dat is de conclusie van een onderzoek onder leiding van wetenschappers aan de University of Washington. De Amerikaanse onderzoekers voegen er aan toe dat betichtingen van discriminatie tegen deze bedrijven bij het publiek meestal op ongeloof worden onthaald. Bedrijven moeten volgens de onderzoekers deze programma's dan ook aan de praktijk toetsen.

"Diversiteitsprogramma's worden meestal door de personeelsdienst van het bedrijf ontwikkeld, maar worden haast nooit op hun efficiëntie getest," merkt onderzoeksleider Cheryl Kaiser, professor psychologie aan de University of Washington, op. "Toch blijken deze programma's zelfs in de rechtbank gehanteerd te worden om klachten van discriminatie af te wijzen. Diversiteitsprogramma's zijn in werkelijk vaak niet meer dan cosmetische operaties, die het bedrijf in staat stellen voldoende inspanningen te leveren om ongelijkheid te bestrijden."

De onderzoekers merken op dat Amerikaanse rechters deze programma's vaak als een motivatie aanvoeren om discriminatie-klachten van werknemers af te wijzen. "Die motivatie gebeurt echter zonder de efficiëntie van de programma's getest te hebben," zegt professor Kaiser nog. "Ook blijkt er bij het publiek minder bereidwilligheid aanwezig te zijn discriminatie-klachten te ondersteunen tegen bedrijven die een officieel diversiteitsprogramma hebben opgesteld. Het gevaar bestaat dan ook dat deze programma's louter een illusie van diversiteit creëren."

Lees Verder

Hoewel de etnische diversiteit in de Verenigde Staten toeneemt, blijft de segregatie aanhouden. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan het Dartmouth College. De onderzoekers benadrukken dat de etnische diversiteit in de Amerikaanse steden een duidelijke groei kent, maar desondanks blijven stadswijken met een grote diversiteitsgraad volgens hen nog altijd bijzonder zeldzaam. Er wordt aan toegevoegd dat vele Afro-Amerikanen nog altijd geconcentreerd wonen in duidelijk afgelijnde buurten. Er wordt wel toegegeven dat uitsluitend blanke of zwarte wijken nagenoeg zijn verdwenen, maar er moet volgens de wetenschappers wel de nodige voorzichtigheid in acht worden genomen wanneer beweerd wordt dat de eenentwintigste eeuw gekenmerkt zal worden door het einde van de segregatie en een definitieve doorbraak van de diversiteit.

Lees Verder

Een vrijwillige benadering van diversiteit in de bestuursraden van het bedrijfsleven werpt zijn vruchten af. Dat heeft Lynne Featherstone, Brits minister van gelijke kansen, gezegd. De minister stelt dat vrijwillige maatregelen voor het bevorderen van diversiteit de bedrijven heeft aangezet om de voordelen van het gebruik van vrouwelijk talent te plukken. De bedrijven beseffen volgens de minister dat diversiteit niet alleen een kwestie is van eerlijkheid, maar ook economisch zinvol is. De minister merkt op dat verscheidene grote bedrijven een diversiteitsbeleid hebben ingevoerd.

Lees Verder

De vorm van landen blijkt een belangrijke impact te hebben op de culturele diversiteit. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Stanford University. De onderzoekers stelden vast dat landen met een brede vorm, zoals Mongolië en Turkije, relatief weinig verschillende talen kennen. Landen met een smalle vorm, zoals Peru of Chili, kennen volgens de onderzoekers daarentegen een grotere taalkundige diversiteit. Een reden voor dat verschil moet volgens de onderzoekers wellicht worden gezocht in de afstand tegenover de evenaar. Landen met een brede vorm hebben overal ongeveer een identieke afstand tegenover de evenaar en kennen dus in grote mate ook een uniform klimaat.

Lees Verder

Hoewel het aantal minderheden in de Verenigde Staten een groei blijft kennen, moet op de redacties van kranten een tegengestelde beweging worden opgetekend. Dat is de conclusie van een rapport van de American Society of Newspaper Editors (ASNE). De onderzoekers merken op dat minderheden op de Amerikaanse krantenredacties een aandeel van 12,32 procent hebben. Dat betekent een daling met 1 procentpunt tegenover twee jaar geleden. Zes jaar geleden werd een piekaandeel van 13,73 procent opgetekend, maar sindsdien werd een voortdurende daling geregistreerd.

In de tweede helft van de jaren zeventig haalde de diversiteit op de Amerikaanse krantenredacties slechts een score van bijna 4 procent. Er wordt opgemerkt dat het personeelsbestand van de Amerikaanse krantenredacties het voorbije jaar met 2,4 procent tot 40.600 redacteuren is teruggevallen. Bij de minderheden werd echter een afbouw met 5,7 procent tot 5.000 redacteuren opgetekend. "Bij nagenoeg één derde van de ontslagen waren redacteuren uit minderheden betrokken," voeren de onderzoekers aan.

De voorbije tien jaar zou het aantal Afro-Amerikaanse redacteuren op de Amerikaanse krantenredacties met ongeveer duizend eenheden zijn gedaald. Gregory Lee, president van de Amerikaanse National Association of Black Journalists, benadrukt dat de cijfers belangrijke verschillen kunnen vertonen tussen de onderscheiden departementen. "De sportredactie bestaan voor 97 procent uit blanke redacteuren en voor 90,6 procent uit blanke mannelijke journalisten," voert hij aan. "Het is voor krantendirecties gemakkelijk om een diversiteitsbeleid aan te kondigen, maar veel minder gemakkelijk om dat in de praktijk om te zetten."

Lees Verder

Vrouwen en etnische minderheden hebben het nog altijd relatief moeilijk om als auteur in Hollywood succes te boeken. De economische recessie heeft die situatie nog scherper gesteld. Dat is de conclusie van een onderzoek van Darnell Hunt, professor sociologie aan de University of California, in opdracht van het Writers Guild of America. De onderzoeker merkt daarbij op dat diversiteit in de sector geen luxe is, ook niet in een periode van economische moeilijke omstandigheden.

Uit het onderzoek van Hunt blijkt dat vrouwen twee jaar geleden 24 procent van alle Hollywood-schrijvers vertegenwoordigden. Dat betekende een daling met 1 procent tegenover twee jaar voordien. In de filmsector werd tijdens die periode een daling van 18 procent tot 17 procent geregistreerd. Hun aandeel in de televisie-industrie bleef status-quo op 28 procent. Het aandeel van etnische minderheden in de televisie-sector herstelde zich volgens Hunt wel tot het niveau van zes jaar geleden, maar in de filmindustrie daalde hun aanwezigheid tot 5 procent, het laagste niveau in een decennium.

Er wordt aan toegevoegd dat de loonkloof voor minderheden in de televisiesector het hoogste niveau in een decennium heeft bereikt. Er wordt daarbij gewag gemaakt van een verdubbeling. Hunt voert aan dat blanke auteurs twee jaar geleden een gemiddeld jaarsalaris hadden van 117.343 dollar, tegenover 100.000 dollar voor vrouwen en 87.225 dollar voor etnische minderheden. Hunt merkt nochtans op dat Hollywood steeds meer afhankelijk wordt van een divers publiek en van de verhalen die deze groep aanspreken.

De Nederlandse publieke omroep wil dat er meer vrouwen en niet-westerse allochtonen op de televisie komen. Vooral in de nieuwsuitzendingen en actualiteitenrubrieken worden nog te vaak alleen blanke mannen opgevoerd. Dat heeft de Nederlandse Publieke Omroep gemeld. Opgemerkt wordt dat uit onderzoek is gebleken dat in programma's van de publieke omroep vrouwen 38 procent van de sprekende rollen hebben. Daarnaast was 9 procent van Surinaamse, Marokkaanse, Antilliaanse of Turkse herkomst.

"Nederland telt in totaal 11 procent niet-westerse allochtonen, terwijl vrouwen 51 procent van de bevolking vertegenwoordigen," aldus de Volkskrant. "Bij amusement en drama komen die verhoudingen ook redelijk in beeld, maar niet bij nieuws en opinie, want vrouwen vertegenwoordigen slechts iets meer dan een derde van de sprekende rollen. Allochtonen hebben slechts een aanwezigheid van 6 procent. Alleen sportprogramma's scoren nog slechter, met maar 12 procent vrouwen en 5 procent allochtonen."

Met het Nederlandse ministerie van onderwijs en cultuur is overeen gekomen dat er tegen het midden van het decennium een meetbare verbetering moet kunnen opgemerkt worden. Indien dat niet lukt, zou een boete van maximaal 0,5 miljoen euro kunnen volgen. Het is naar eigen zeggen vanzelfsprekend dat de Nederlandse Publieke Omroep een afspiegeling is van de samenleving. Het brengen van een evenwichtig beeld is volgens Ruud Bierman, bestuurder van de Nederlandse Publieke Omroep, ook een kwestie van professionaliteit.