27-11-06

Oppassen voor online eiceldoneren

Amerikaanse wetenschappers waarschuwen ervoor dat het publiek omzichtig moet omspringen met online fertiliteitsdiensten. De sector richt zich volgens hen steeds meer op het internet, maar kan volgens hen leiden tot zware ontgoochelingen en financiele katers. Ze sturen dan ook aan op een striktere regelgeving en een grotere controle.

"Het internet biedt het publiek - dikwijls mensen met een wanhopige kinderwens - een snellere en discretere manier om donoren voor eicellen of sperma te vinden," geeft profesoor Debora Spar van de Harvar Business School toe. "Men heeft geen problemen om in de winkel alledaagse producten te kopen, maar het komt veel genanter over om ook in het openbaar eicellen te kopen."

Spar wijst er tegenover het persbureau Reuters op dat veel mensen niet realiseren dat het verwerven van een eicel heel bestudeerd en gecontroleerd moet gebeuren, waarbij donoren en ontvangers bijzonder goed op elkaar afgestemd moeten zijn. Daarnaast worden soms gigantische sommen gevraagd of worden de gedane beloftes nooit ingelost.

Een eicel kostte in de Verenigde Staten enkele jaren geleden nog ongeveer 2.500 dollar, maar dat is in sommige gevallen nu al opgelopen tot 35.000 dollar, vooral te wijten aan zogezegde egg-hunters, die volgens Drew Moffitt, medisch directeru van Arizona Reproductive Medicine Specialists, door een gebrek aan regelgeving zichzelf als online tussenpersonen opwerpen tussen donoren en ontvangers.

Reuters stelt dat een Google-zoekopdracht voor egg-donor bijna 1,2 miljoen links oplevert, waarbij dikwijls aan studentes tot 7.000 dollar geboden voor een eicel. "Deze egg-hunters hebben de prijs gevoelig doen opdrijven en het grote slachtoffer daarvan is de ontvanger," aldus Moffitt. "In sommige gevallen wordt zelfs plastische chirurgie aangeboden in ruil voor een eicel."

Dergelijke donorprogramma's vallen in de Verenigde Staten onder de bevoegdheid van de Food and Drug Administration (FDA), terwijl de praktijknormen worden bepaald door de American Society of Reproductive Medicine en de Society for Assisted Reproductive Technologies, maar veel aanbieders zijn niet in het bezit van een dergelijk certificaat.

"Door het internet kunnen we wel werken met koppels uit het buitenland en hen toegang bieden tot honderden donoren," geeft Shelley Smith, directeurr van het Egg Donor Program uit Los Angeles toe. "Maar het nadeel is dat het menselijk contact wegvalt. Fertiliteit is geen product dat uit een catalogus kan gekocht worden."

Daarbij wordt onderzocht dat de donor geschikt en gezond is. Bovendien moet de menstruatiecyclus van donor en ontvanger op elkaar afgesteld zijn. Het kan volgens Smith drie maanden duren vooraleer tot de eicel ingeplant kan worden. De kostendekkende prijs bedraagt volgens haar ongeveer 5.500 dollar. Het publiek moet volgens haar eicelwebsites goed controleren op bijvoorbeeld verzekeringen tegen burgerlijke aansprakelijkheid en gediplomeerd personeel.

Daarnaast wijst Smith erop dat sommige websites een foto van een mooie donor op hun website plaatsen, terwijl die in werkelijkheid helemaal niet bij het programma is betrokken. "Het is absurd dat een dergelijk praktijk volledig ongecontroleerd kan uitgevoerd worden," aldus nog Debora Spar, auteur van het boek 'The Baby Business: How Money Science and Politics Drive the Commerce of Conception."

13:44 Gepost door Marcho in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezondheid, eiceldonor |  Facebook |