05-01-09

Voorzichtig omspringen met begrenzen van toplonen

dollar-sign-3.thumbnailHet is volledig te begrijpen dat er verontwaardigde stemmen opgaan om de salarissen van toplui in de financiële sector te beperken, maar het is gevaarlijk om dat te veralgemenen over alle economische sectoren. Dat zegt Robert H. Frank, economist aan de Cornell University en de Stern School of Business aan de New York University. Verwijzend naar de Romeinse keizer Marcus Aurelius stelt hij dat de gevolgen van verontwaardiging vaak veel erger zijn dan de oorzaak. Volgens de Amerikaanse economist is de band tussen de prestaties van het bedrijf en de verloning van zijn topman de de meeste sectoren veel nauwer dan velen verwachten en moet er voorzichtig omgesprongen worden met het beperken van toplonen.

"Het is niet verwonderlijk dat het publiek steeds meer in opstand komt tegen exorbitante salarissen die aan topmanagers worden betaald," aldus Robert H. Frank in de Amerikaanse krant The New York Times. "De overheid heeft het voorbije jaar immers financiële steun moeten geven aan bedrijven die grote bonussen hebben betaald aan managers die mee aan de basis hebben gelegen van de huidige financiële crisis. Evenmin is het verwonderlijk dat de wetgevers plannen koesteren om de beloning van topmanagers te beperken, niet alleen in de financiële sector, maar over de hele economie. Maar woede is geen goede reden om een algemene beperking op de vergoeding van executives te limiteren."

Robert H. Frank wijst erop dat elk bedrijf op zoek is naar een talentvol chief executive, die echter niet bij bosjes rondlopen. "Beloningen maken een groot deel uit van jobkeuzes," voert hij aan. "Indien vergoedingen zouden worden beperkt, zouden de meest getalenteerde kandidaten minder redenen hebben om posities te zoeken die het best gebruik maken van hun troeven. Indien bovendien alleen de beloningen van chief executives zouden worden beperkt, zouden potentiële kandidaten veel sneller geneigd zijn om een andere professionele carrière uit te bouwen. Dat kan onmogelijk de bedoeling zijn. Men mag ook niet vergeten dat in grote bedrijven zelfs de kleinste verschillen in management-talent een bijzonder grote impact kunnen hebben."

De Amerikaanse economist stelt dat critici erover klagen dat de arbeidsmarkt voor executives niet echt concurrentieel is. "Ze voeren aan dat chief executives in hun bestuursraden voor vrienden benoemen die de exuberante salarissen zonder enige vorm van kritiek goedkeuren," stipt Robert H. Frank aan. "Maar chief executives hebben altijd vrienden benoemd. Dat kan dus geen verklaringen zijn voor de recente vergoedingtrends. Het feit dat de bedrijven zelf groter zijn geworden, is wel een verklaring. Uit een onderzoek van de New York University is gebleken dat de verloning van chief executives bij grote bedrijven tussen 1980 en 2003 zes keer hoger is geworden. Maar die bedrijven zelf zijn tijdens die periode ook zes keer groter geworden."

Robert H. Frank voert verder aan dat ook de mobiliteit van de executive is vergroot. "Vroeger moest een chief executive zijn hele carrière in hetzelfde bedrijf hebben doorgebracht," benadrukt hij. "Pas veel later is men tot het besef gekomen dat een getalenteerd executive ook met een even groot succes naar een andere sector kan overstappen. Op die manier kan een vergelijking getrokken worden met topatleten, die ook voor hoge vergoedingen naar andere teams overstappen. Men mag ook niet vergeten dat een executive nu veel sneller dan vroeger afgerekend wordt op de prestaties van het bedrijf. Vroeger kon hij zelfs met slechte cijfers jarenlang aanblijven, maar nu wordt hij vaak na één tot twee jaar alweer weggestuurd."

Maar Robert H. Frank geeft wel toe dat de financiële sector een uitzondering zou kunnen zijn. "Door de nadruk op de financiële prestaties, wordt een topman van de banken er sneller toe gebracht om in te zetten op risicovolle transacties die een hoog rendement opleveren," merkt hij op. "Maar de gebeurtenissen van de voorbije maanden hebben bewezen dat die praktijken ook risico's inhouden voor de hele economie. Het zou dan ook wellicht een goede beslissing zijn om te snoeien in de financiële beloningen van execitives van financiële instellingen die overheidsgeld ontvangen om te kunnen overleven. In andere sectoren moet echter een voorzichtiger scenario worden gevolgd."

12:38 Gepost door Marcho in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: management, executive pay |  Facebook |