16-02-14

Fout wezenlijk onderdeel van het leerproces

Fouten die het gevolg zijn variaties in de motorische functies, vormen in werkelijkheid een wezenlijk onderdeel van het leerproces. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Harvard University. De Amerikaanse onderzoekers zeggen vastgesteld te hebben dat de inconsistentie uiteindelijk leidt tot een betere beheersing van de taak. De wetenschappers verwijzen daarbij naar mannelijke vinken, die in hun zang, naar gelang van de omstandigheden, een grotere variëteit laten optekenen, maar in de nabijheid van vrouwelijke soortgenoten overschakelen op een bijzonder stereotiep liedpatroon.

“Inconsistentie werd in het verleden vaak bestempeld als een fout in de motoriek, maar in werkelijkheid blijkt variabiliteit een belangrijke rol te spelen in een aantal leerprocessen,” zeggen de onderzoekers Maurice Smith en Bence Ölveczky, professoren natuurwetenschappen aan de Harvard University. “Iedereen die ooit een tennisterrein hebben betreden, beseft de frustraties bij het aanleren van de service, waarbij de bal vaak in alle richtingen verdwijnt, maar niet in het vereiste vak terecht komt. Men dient zich echter te troosten met het besef dat de variabiliteit in motorische functies een cruciaal onderdeel vormen van het leerproces.”

“Variabiliteit is een sleutelelement van het zenuwstelsel dat uiteindelijk helpt om een actie beter te beheersen,” verduidelijken Smith en Ölveczky. “Deze vaststelling verandert de benadering in de variabiliteit in motoriek en prestaties. Meestal wordt variabiliteit bestempeld als een onzuiverheid in het zenuwstelsel die men moet trachten te overwinnen. Variabiliteit is echter een instrument om het leerproces te verfijnen en de effecten van kleine veranderingen op te merken. Naarmate die verfijning vordert, daalt de variabiliteit en stijgt het prestatieniveau. Algemeen wordt aangenomen dat een grote variabiliteit in de weg staat van een goede prestatie, maar in werkelijkheid biedt het systeem te mogelijkheid om het prestatieniveau op te drijven.”

Bence Ölveczky verwijst voor de vaststelling naar een observatie van zebravinken, waar mannelijke dieren in staat bleken om in hun zang een variabiliteit te leggen, afhankelijk van de omstandigheden. “Vogels die hun zangtalent nog aanleren, kunnen een hoge vokale variabiliteit vertonen,” verduidelijkt hij. “Maar in het gezelschap van vrouwelijke soortgenoten, die alleen een preciese liedstructuur waarderen, kunnen de mannelijke vogels hun variabiliteit plots uitschakelen en een perfect stereotiep lied produceren.” Ölveczky en Smith zeggen hetzelfde fenomeen te hebben kunnen aantreffen bij menselijke proefpersonen die aan een aantal tests op het gebied van handigheid werden onderworpen.

“Bij die experimenten bleek dat proefpersonen met een hoge initiële variabiliteit uiteindelijk ook de grootste vaardigheid vertoonden,” zeggen de onderzoekers. “Het onderzoek toont ook het voordeel van herhaalde training aan. Naarmate er meer geoefend werd, bleek ook de vaardigheid toe te nemen. Die herhaalde oefeningen verfijnen systematisch de variabiliteit om zich beter op de voorgelegde taak toe te spitsen. Eerst dient de oplossing gevonden worden die de meeste kansen biedt om een taak op te lossen, maar eens die weg is gekozen kan door oefening de variabiliteit verder worden gereduceerd. Dat biedt een positiever beeld op de fouten die worden gemaakt en die uiteindelijk helpen om naar perfectie te streven.”

Lees Verder

09:02 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fout, leerproces |  Facebook |