15-12-08

Opslag koolstofdioxide in zee veel te riskant

Een aantal wetenschappers wil tussen Australië en Antartica een grote park van plankton aanleggen. Die zouden grote hoeveelheden koolstofdioxide kunnen opnemen en daardoor een belangrijk element worden in de strijd tegen de opwarming van de aarde. Door de handel in emissierechten zou het project bovendien ook winstgevend zijn. Maar volgens een rapport van het Australische Antarctic Climate and Ecosystems Cooperative Research Center (ACECRC) heeft men onvoldoende aanwijzigingen dat dergelijke projecten geen negatieve neveneffecten zouden hebben. Vooraleer dergelijke commerciële projecten kunnen worden gelanceerd, moet er volgens het ACECRC nog veel meer wetenschappelijk onderzoek worden uitgevoerd.

Het plankton kan volgens de commerciële plannen grote hoeveelheden broeikasgassen opslaan. Wanneer het plankton afsterft, zou het naar de zeebodem zinken en de broeikasgassen met zich meenemen. Daar zouden ze voor decennia of eeuwen kunnen worden vastgehouden. "De wetenschappelijke gemeenschap heeft nog zelfs geen lijst gemaakt van dingen die moeten gecontroleerd worden vooraleer we zonder veel risico in een dergelijk avontuur zouden kunnen stappen," benadrukte onderzoeksleider Tom Trull tegenover het persbureau Reuters. "Er weet zelfs niemand hoeveel koolstofdioxide op die manier zou kunnen opgeslagen worden en hoe lang het op de zeebodem kunnen gehouden worden."

De onderzoeker stelt dat men evenmin een idee heeft welke gevaren dergelijke grootschalige geo-engineering zou kunnen hebben voor de biosystemen van de oceanen. Sommige wetenschappers vrezen dat dit een invloed zouden hebben op de genetica van het oceaanleven, de zuurtegraad van het zeewater zou kunnen verhogen en het zuurstofgehalte drastisch kunnen verlagen. "Het zou zelfs kunnen leiden tot de vorming van andere broeikasgassen," wordt er opgemerkt. In een aantal testopstellingen werd aangetoond dat plankton broeikasgassen kan opslaan, maar het is volgens de onderzoekers ook nog niet bewezen dat dit ook op lange termijn blijft gelden. Bovendien wordt gevreesd dat schadelijke neveneffecten niet tijdig zouden kunnen worden ontdekt.

Onder meer het Amerikaanse bedrijf Climos en het Australische Ocean Nourishment overwegen kleinschalige testprojecten om uit te zoeken in hoeverre de opslag van koolstofdioxide in plankton een oplossing kan bieden voor de klimaatverandering. Volgens het rapport kan op die manier echter maximaal ongeveer 3,7 miljard ton koolstofdioxide per jaar opgeslagen worden. Dat is ongeveer 15 procent van de totale uitstoot. "Er zouden dus ongekende risico's genomen worden om een resultaat te bereiken dat slechts een gedeeltelijke oplossing zou bieden," aldus nog Tom Trull.

15:28 Gepost door Marcho in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: milieu, plankton, koolstofdioxice |  Facebook |