27-11-12

Nieuw-Zeeland toont groeiende interesse in cider

In Nieuw-Zeeland wordt cider steeds populairder bij de consumenten van alcoholische dranken. De bierconsumptie laat daarentegen een verdere afkalving optekenen. Dat heeft Brendan Lawry, verkoopsdirecteur van de Nieuw-Zeelandse drankengroep Lion, gezegd. De omzet van cider zou volgens Lawry in Nieuw-Zeeland een omzetgroei met bijna 40 procent laten optekenen. Dat fenomeen heeft volgens Lawry diverse redenen. Onder meer zou de smaak de gemiddelde consument gemakkelijker aanspreken dan bier. Ook merkt hij op dat cider erin geslaagd is om de genderkloof te overbruggen en niet langer als een typische vrouwendrank op de markt wordt gepromoot. De biersector zou daarentegen volgens Lawry met 25 procent pere jaar inkrimpen.

Lees Verder

17:53 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, cider, bier |  Facebook |

02-08-12

Nieuw-Zeeland moet internationaal glasvezel-project afvoeren

Een project van Nieuw-Zeeland om met glasvezelkabel een link te leggen naar Australië en de Verenigde Staten is ernstig in het gedrang gekomen nadat het bedrijf Pacific Fibre bekend heeft gemaakt er niet in geslaagd te zijn om de middelen te verzamelen om de bijhorende investering van 400 miljoen Nieuw-Zeelandse dollar te dekken. Daardoor blijft Southern Cross Cable de enige operator die een internationale kabelverbinding met Nieuw-Zeeland verzorgt. Pacific Fibre, dat ruim twee jaar geleden werd opgestart, had plannen om een 13.000 kilometer lange kabel voor hoge internet-snelheden aan te leggen. Daarmee hoopte Nieuw-Zeeland een alternatief te kunnen creëren voor de dure breedband-verbindingen die het land voor zijn internationale communicaties diende te betalen. Op dit ogenblik wordt in Nieuw-Zeeland bijna zes keer meer betaald voor een internet-verbinding met de Verenigde Staten dan in Australië. Die meeprijs is het gevolg van monopolieposities.

Lees Verder

15:27 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, internet, breedband |  Facebook |

19-08-10

Schapentelers Nieuw-Zeeland tekenen in op uitstootrechten

De schapentelers in Nieuw-Zeeland reageren massaal op het aanbod van de regering om hun graaslanden met bomen te beplanten in ruil voor de toekenning van uitstootrechten. Dit jaar zouden al 30.000 hectaren graaslanden worden beplant. Dat is een bijzonder grote toename tegenover vorig jaar, toen 3.500 hectaren was beplant. De Nieuw-Zeelandse regering startte het initiatief twee jaar geleden. Daarbij worden aan de schapentelers jaarlijks 600 Nieuw-Zeelandse dollars uitstootrechten betaald per hectare die niet langer voor de schapenteelt wordt gebruikt. Dat komt overeen met een bedrag van 172 Amerikaanse dollar.

"Het systeem is een aantrekkelijk alternatief voor de schapentelers, die decennia werden geconfronteerd met dalende wolprijzen, droogtes en landconcurrentie van de veeteelt en de houtindustrie," merkt Neil Walker, een bosbeheerder uit de Taranaki-regio in Nieuw Zeeland, op tegenover het persbureau Bloomberg. "Wanneer een economische sector in verval raakt, moet er bekeken worden welke opties er nog beschikbaar zijn. Het omvormen van schapenboerderijen tot bosgebieden heeft een zinvolle economische basis." De schapenteelt is in Nieuw-Zeeland al langere tijd op de terugweg. Dertig jaar geleden waren er in Nieuw-Zeeland nog ongeveer 70 miljoen schapen. Dat is nu echter terugvallen tot een populatie van 40 miljoen dieren.

Volgens een aantal critici is de omschakeling naar uitstootrechten voor Nieuw-Zeeland, de grootste exporteur van schapenvlees ter wereld, echter te bruusk. Nieuw-Zeeland wil het systeem van uitstootrechten tegen het midden van het decennium nog verder uitbreiden. Dan zullen ook landbouwers moeten betalen voor de emissies van broeikasgassen door koeien en schapen. De Federated Farmers of New Zealand zijn grote tegenstanders van het systeem, zeker nadat bleek dat Australië gelijkaardige maatregelen heeft opgeschort. De organisatie stelt dat buiten Europa alleen Nieuw-Zeeland een nationaal systeem van emissierechten hanteert.

28-07-10

Nieuwe onderzeese telecommunicatie voor Australië en Nieuw-Zeeland

De Aziatische telecommunicatie-providers Pacnet en Pacific Fibre hebben een samenwerkingsverband ondertekend voor de gezamenlijke aanleg van de Pacific Fibre, een onderzeese kabel die de het telecommunicatie-verkeer tussen Australië, Nieuw-Zeeland en de Verenigde Staten moet vergemakkelijken. Met het project zou een kostprijs van 400 miljoen dollar zijn gemoeid. De kabel krijgt een lengte van 13.600 kilometer en verbindt Sydney met Auckland en Los Angeles. De kabel krijgt in eerste instantie een capaciteit van 5,12 terabits per seconde, maar dat kan worden uitgebreid tot 12 terabits per seconde. Pacnet en Pacific Fibre zullen elk een gedeelte van de kabel uitbaten, maar zijn samen verantwoordelijk voor de werking en het onderhoud.

De nieuwe kabel zou over drie jaar operationeel moeten zijn. De capaciteit van de Pacific Fibre ligt gevoelig hoger dan de bestaande verbindingen. De onderzeese verbinding Sydney-Guam van provider Pipe Networks heeft een capaciteit van 1,92 terabits per seconde. Op dit ogenblik zijn er slechts vijf grote kabelverbindingen tussen Azië en de Verenigde Staten, met onder meer ook nog de verbinding Southern Cross die gedeeltelijk in handen is van provider Optus. Bill Barney, chief executive van Pacnet, zegt dat de nieuwe kabel een grotere impact zal hebben op de Australische breedband-markt dan het Australische National Broadband Network. De nieuwe kabel zal volgens hem internationale flessenhalsen en vertragingen ontwijken.

"Het nieuwe project lost niet alleen het probleem van de individuele consument op de Australische markt op, maar zorgt ook voor een betere ontsluiting naar de rest van de wereld," voert hij aan. De bedoeling van de Pacific Fibre is onder meer om de aankoopkosten van capaciteit uit de Verenigde Staten voor Australische en Nieuw-Zeelandse providers te verlagen, zodat zijn een goedkoper onbeperkt breedband kunnen aanbieden aan prijzen die vergelijkbaar zijn met de Japanse, Amerikaanse en Zuid-Koreaanse markt. Pacnet en Pacific Fibre gaan in eerste instantie op zoek naar een partner voor de aanleg van de kabel. Daarbij vallen de namen van onder meer Alcatel-Lucent, Fujitsu, NEC Corporation en Huawei.

28-12-07

Kiwi-programma Nieuw-Zeeland op kruissnelheid

Nieuw-Zeeland lijkt goed op weg om de kiwi – het nationale symbool – te redden. De vogel is immers met uitsterven bedreigd. Toen de eerste Europese kolonisten zich in 1840 in Nieuw-Zeeland vestigden, waren er naar schatting vijf miljoen kiwi’s. Op dit ogenblik zouden er nog amper 75.000 zijn overgebleven. De oorzaak van deze achteruitgang moet gezocht worden bij de inkrimpende biotopen en de groeiende groep predatoren.

“Sinds de mens Nieuw-Zeeland een duizendtal jaar geleden heeft ontdekt, zijn drie van de vier inheemse vogelsoorten uitgestorven,” aldus de krant The International Herald Tribune. “Het zag er lange tijd naar uit dat de kiwi hetzelfde lot beschoren zou zijn, maar met het Kiwi Recovery Program hoopt het ministerie van milieubescherming het tijd alsnog te kunnen doen keren en de kiwi te redden.

Er zijn op dit ogenblik nog vijf kiwisoorten in Nieuw-Zeeland. Allemaal zijn ze in mindere of meerdere mate bedreigd. Van de rowi, één van de vijf soorten, zouden er nog amper 250 vogels overblijven. De kiwi kan niet vliegen, maar door een gebrek aan roofdieren liep de vogelsoort in het verleden weinig gevaar. Maar de mens bracht wel roofdieren mee, zoals katten, honden, fretten, hermelijnen en wezels.

De kiwi-populatie neemt volgens het Kiwi Recovery Program jaarlijks met twee tot vijf procent af. Om de roofdieren te verjagen, werden in het verleden vallen gezet en vergif gestrooid, maar dat was volgens de betrokkenen een duur en weinig afdoende maatregel. Daarom wordt nu overgegaan tot het verzamelen van de kiwi-eieren, die vervolgens in speciale broedbanken worden uitgebroed.

De uitgekomen kiwi-kuikens worden overgebracht naar beschermde gebieden – in veel gevallen geïsoleerde eilanden – waar geen roofdieren zitten. Wanneer ze ongeveer één jaar oud zijn en sterk genoeg zijn om zich te verdedigen, worden de jonge dieren weer teruggebracht naar de plek waar het ei was gevonden. Het programma startte al in 1994, maar komt pas nu op kruissnelheid. Volgend jaar zal het project zijn duizendste kuiken opleveren.

De kosten per kuiken bedragen ongeveer 2.750 dollar. Dat heeft vooral te maken met de moeilijkheden om de eieren te vinden. De dieren leven immers in afgelegen gebieden en elk koppel controleert een gebied van vijf tot veertig hectaren. Dat maakt het heel moeilijk om de nesten te vinden. Daarom wordt gebruik gemaakt van een speciaal fluitje, dat de roep van de mannelijke kiwi imiteert.

Het residerende mannetje komt daarop te voorschijn om de indringer te verjagen. Dat geeft de onderzoekers de mogelijkheid het dier weer naar zijn nest te volgen. Maar de dieren blijken een goed geheugen te hebben en laten zich niet vaak een tweede keer bij de neus nemen. In verscheidene dorpen zijn de inwoners nu zelf begonnen met het inzamelen van de kiwi-eieren.

Meer over natuur en milieu

12:35 Gepost door Marcho in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, kiwi |  Facebook |