27-01-17

Alleen geweld kan herverdeling rijkdom garanderen

De groei van de mensheid is sinds het Stenen Tijdperk gepaard gegaan met een opmerkelijke ongelijkheid. De enige uitzondering kan worden teruggevonden bij een aantal uiteenlopende vormen van geweld - zoals pandemieën, maatschappelijke onrust en oorlog - waardoor de ongelijkheid is afgenomen. Dat is de boodschap van het boek ‘The Great Leveler: Violence and the History of Inequality from the Stone Age to the Twenty-First Century’ van auteur Walter Scheidel, professor geschiedenis aan de Stanford University. Scheidel benadrukt daarbij dat geweld door de eeuwen heen schijnbaar noodzakelijk is gebleken om een herverdeling van de rijkdom te kunnen garanderen.

“Een overzicht van de geschiedenis leert dat geweld steeds een noodzakelijkheid is gebleken om een herverdeling van de rijkdom mogelijk te maken,” benadrukt Walter Scheidel. “Deze grote gelijkmakende gebeurtenissen in de geschiedenis hebben mogelijk niet dezelfde oorsprong, maar ze hebben wel één gemeenschappelijk kenmerk. Telkens diende gewag gemaakt te worden van een massale en gewelddadige verstoring van de gevestigde orde.” Er kunnen volgens Scheidel vier verschillende types van gelijkmakende gebeurtenissen worden onderscheiden. In eerste instantie wijst hij op oorlogen en revoluties, maar dezelfde effecten kunnen worden opgetekend bij de instorting van naties en grote epidemieën.

“Er kunnen echter wel een aantal verschillen worden opgetekend,” werpt Scheidel op. “Terwijl een oorlog alles vernietigt, kunnen ziektes zoals de builenpest van de veertiende eeuw in Europa en Azië grote delen van de bevolking uitwissen, zonder echter de fysieke infrastructuur te beschadigen. Epidemieën leiden tot een schaarste aan arbeid, waardoor de weddes stijgen en de ongelijkheid tussen arm en rijk verkleint. Bij oorlogen en de instorting van naties wordt de rijke bevolkingsgroep volgens Scheidel materieel het zwaarst getroffen, waardoor eveneens een gelijkmakend effect kan worden opgemerkt.

Scheidel wil zich niet uitspreken over de eventuele mogelijkheid van de realisatie van een grotere gelijkheid in vredestijd. “Dingen kunnen veranderen, maar de verandering gaat bijzonder traag,” merkt hij op. “Het huidige beleid is wellicht niet voldoende. Er moet harder worden nagedacht over een strategie die verandering in de wereld kan brengen. Indien men verandering wil zonder op geweld beroep te moeten doen, zullen originele en innovatieve projecten moeten worden opgezet om een blijvende impact te kunnen genereren.”

Lees Verder

18:29 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oorlog |  Facebook |

10-11-14

Vrouwen hebben geleerd met gevolgen oorlogsvoerings om te gaan

Vrouwen hebben doorheen de geschiedenis geleerd een aantal strategieën te ontwikkelen die hen de mogelijkheid moesten bieden om te gaan met de gevolgen van de oorlogsvoering. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de University of Oregon naar de oorlogsvoering in de prehistorie. De resultaten van de studie laten volgens de Amerikaanse onderzoekers tevens uitschijnen dat het zogenaamde Stockholm Syndroom een evolutionaire verklaring heeft. Door een geleidelijke identificatie en integratie met de vijand zouden gevangen vrouwen hun overlevingskansen in handen van de vijand immers gevoelig hebben kunnen verhogen.

“Vrouwen hebben doorheen de geschiedenis zwaar te lijden gehad onder de oorlogsvoering,” merkt onderzoeker Michelle Scalise Sugiyama, professor evolutie-psychologie aan de University of Oregon, op. “Een analyse van archeologische en ethnografische research naar gewelddadige conflicten in culturen van jager-verzamelaars en boeren heeft uitgewezen dat vrouwen echter overlevings-strategieën hebben ontwikkeld om met de negatieve consequenties van de oorlog te kunnen omgaan en zichzelf en hun nakomelingen te beschermen. Die strategieën moesten ervoor zorgen dat de overlevingskansen en reproductie konden worden verzekerd.”

“In een oorlogssituatie worden vrouwen met diverse bedreigingen geconfronteerd,” benadrukt professor Sugiyama, die onder meer de gevolgen van de oorlogsvoering bij verscheidene Noord-Amarikaanse indianenpopulaties, de eskimo’s in het noordpoolgebied, de aboriginals in Australië en diverse stammen in Zuid-Afrika en Zuid-Amerika onderzocht. “Onder meer moet er immers rekening mee worden gehouden dat de vrouw zelf om het leven komt of gevangen wordt genomen, maar ook haar partner kan worden gedood of in handen van de vijand terecht komen, terwijl tevens het leven van haar nakomelingen kan worden bedreigd.”

“Om die bedreigingen te kunnen afweren, werd van diverse strategieën gebruik gemaakt,” aldus nog Michelle Sugiyama. “Onder meer kon worden vastgesteld dat vrouwen proberen om het mannelijk gedrag te manipuleren. Daarnaast bleek dat de vrouwen ook trachten te achterhalen of de vijand de intentie had om hen te doden of gevangen te nemen. Verder konden defensieve en evasieve taktieken worden geïdentificeerd om moord of gevangenschap te vermijden, maar ook werd vastgesteld dat de vrouwen de risico’s van verzet en gevangenschap tegenover elkaar afwegen, onder meer op basis van het verzamelen van informatie over de oorlogspraktijken en de behandeling van gevangenen door de vijand.”

Professor Sugiyama merkt op dat in het onderzoek tevens mogelijke verklaringen voor het Stockholm Syndroom kunnen worden gevonden. “Onder meer bij gijzelingen blijkt dat de slachtoffers na verloop van tijd een vorm van sympathie voor de gijzelnemer beginnen te ontwikkelen,” verduidelijkt de onderzoekster. “Deze reactie zou kunnen zijn gegroeid als een strategie die het gevangenen gemakkelijk maakt om zich geleidelijk met vijandige groepen te identificeren en integreren. Het proces zorgt ervoor dat de situatie gemakkelijker wordt aanvaard en dat de neiging tot verzet afneemt, waardoor de overlevingskansen van de vrouw uiteindelijk zullen toenemen.”

Lees Verder

16:52 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrouw, oorlog |  Facebook |

06-03-14

Wereld ziet aantal gewapende conflicten gevoelig dalen

Sinds het einde van de tweede wereldoorlog is het aantal gewapende conflicten in de wereld gevoelig gedaald. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Simon Fraser University in Canada. In het rapport wordt opgemerkt dat het aantal internationale conflicten gedurende de voorbije zes decennia een snelle daling heeft gekend. Opgemerkt wordt dat in de jaren vijftig van de voorbije eeuw nog meer dan zes gewapende conflicten per jaar dienden te worden geregistreerd. Sinds het begin van deze eeuw is er echter nog slechts sprake van minder dan één grensoverschrijdend militair treffen per jaar.

Lees Verder

11:55 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oorlog, conflict |  Facebook |

10-02-14

Oorlogsperiode heeft langdurige impact op bevolking

Een oorlogsperiode heeft langdurige gevolgen voor de gezondheid en het onderwijsniveau van de overlevenden. Dat is de conclusie van een onderzoek van de denktank Rand Corporation bij Europeanen die de tweede wereldoorlog hebben meegemaakt. De onderzoekers stelden daarbij vast dat deze overlevenden op latere leeftijd een groter risico lopen op diabetes, depressies en hartaandoeningen. Omdat de oorlogssituatie vooral veel levens kost bij de mannelijke bevolking, blijken volgens de onderzoekers vrouwen bovendien minder kans te hebben om een levenspartner te vinden, terwijl kinderen een groter risico lopen om zonder vader te moeten opgroeien, wat een negatieve impact zou hebben op het onderwijsniveau.

“Een studie bij oudere inwoners van twaalf Europese landen toont aan dat een oorlogssituatie leidt tot een verhoogde kans op een aantal fysieke en mentale problemen later in het leven,” merkt onderzoeksleider James Smith, specialist arbeidsmarkten en demogratische studies bij Rand Corporation, op. “Hoewel een totaalconflict zoals de tweede wereldoorlog een negatieve impact op alle demografieën van de maatschappij, blijkt de grootste tol geëist te worden bij de middenklasse, onmiddellijk gevolgd door de lagere klasse.” De onderzoekers merken er daarbij ook op dat tot op dit ogenblik opmerkelijk weinig literatuur is verschenen over de economische impact op langere termijn.

“De tweede wereldoorlog heeft aan 3 procent van de wereldpopulatie het leven gekost,” voert James Smith aan. “In Europa vielen 39 miljoen slachtoffers. De helft van die doden dienden bij de burgerbevolking te worden geteld. Zes jaar veldslagen en bombardementen leidden bovendien overal tot de vernieling van woningen en fysiek kapitaal. Discrimatie en vervolging, met de holocaust als meest afgrijselijke voorbeeld, hadden bijzonder zware consequenties. Veel mensen werden verplicht om hun woning op te geven of te verlaten. Ook honger werd een probleem, zelfs in het relatief rijke West-Europa. Bovendien werden gezinnen voor langere tijd van elkaar gescheiden. Vele kinderen verloren hun vaders en waren getuige van de gruwelen van het conflict.”

Het onderzoek - dat werd uitgevoerd in België, Tsjechië, Oostenrijk, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Italië, Nederland, Polen, Zweden en Zwitserland - stelde dat een blootstelling aan het oorlogsgebeuren steeds kon worden gekoppeld aan een slechtere gezondheid op latere leeftijd. De blootstelling aan oorlogsproblemen ging volgens de onderzoekers gepaard met een 3 procentpunt hoger risico op diabetes, terwijl ook de kans op depressies met 5,8 procentpunt zou toenemen. Bovendien bleek een blootstelling aan de oorlog gekoppeld te kunnen worden aan een lager onderwijsniveau, een grotere kans op een vrijgezellenleven en een lagere algemene tevredenheid over het leven als oudere volwassene.

Economische groei werd volgens de onderzoekers daarentegen niet rechtstreeks bepaald door het oorlogsgebeuren. “De economische groei had niets te maken met het winnen of verliezen van de oorlog,” aldus James Smith. “Wel bepalend was of de landen uiteindelijk in staat bleken om de transformatie naar democratie en vrijemarkteconomie te maken.” De onderzoekers merken nog op dat in regio’s met een geschiedenis van zware veldslagen vaker depressies konden worden vastgesteld dan in andere gebieden. Het onderzoek moet volgens Smith bijdragen tot een beter inzicht in de gezondheidsbehoefte van de bevolking die een zwaar oorlogsconflict heeft doorgemaakt.

Lees Verder

10:13 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oorlog |  Facebook |

06-02-14

Steeds minder naties in staat van oorlog

Het aantal gewapende conflicten in de wereld zal verder blijven afnemen. Dat zeggen wetenschappers van de Uppsala University in Zweden. De onderzoekers merken op dat in het midden van de eeuw nog slechts 7 procent van de landen in staat van oorlog zullen zijn en slechts 1 procent zal volgens de Zweedse wetenschappers betrokken zijn in een gewapend conflict dat verantwoordelijk zal zijn voor meer dan duizend doden per jaar. Eén van de grote redenen voor het afnemend conflict-risico is volgens de onderzoekers de vaststelling dat de wereldwijde armoede blijft afnemen. Twee jaar geleden waren nog meer dan de helft van alle conflicten gesitueerd in het kwart armste landen van de wereld.

“Uiteraard kunnen zich nog een aantal elementen manifesteren die deze voorspellingen zouden kunnen ondergraven,” geeft onderzoeksleider Havard Hegre, professor conflictresearch aan de Uppsala University, toe. “Ons model is echter gebaseerd op uitgebreide research en conflictgegevens sinds het einde van de tweede wereldoorlog. Het is daarbij duidelijk dat de wereldwijde armoede afneemt, waardoor er minder aanleiding is tot conflicten. Landen met een hogere graad aan armoede, een lager opleidingsniveau en jonge populaties lopen immers een groter risico om bij conflicten betrokken te worden. Bovendien moet ook rekening gehouden worden met de impact van langere vredeperiodes.”

“Armoede is een echte incentive voor conflicten en kan tot opstanden aanleiding geven,” verduidelijkt professor Hegre nog. “Bovendien is het in arme landen gemakkelijker om soldaten te rekruteren, terwijl de nationale elites ook minder nadelen ondervinden van de economische effecten van de conflicten. Daarom is de dalende armoede één van de cruciale parameters in ons onderzoek. Er moet echter ook rekening mee gehouden worden dat vele landen al een langere tijd van vrede kennen, waardoor het risico op oorlog wordt verminderd. Conflicten voeden nieuwe conflicten, terwijl vrede verdere vrede waarschijnlijker maakt. Elk jaar vrede is van belang en doet het risico op een gewapend conflict verder afnemen."

Professor Hegre merkt op dat de landen gemiddeld tweeënveertig jaar vrede kenden, tegenover een gemiddelde van zevenentwintig jaar in het begin van de jaren zestig van de voorbije eeuw. “Aangezien er de voorbije twintig jaar een afnemende aantal conflicten kon worden vastgesteld, kan er ook optimistisch worden gekeken naar de volgende veertig jaar,” voert de wetenschapper aan. “Bovendien mag men niet vergeten dat de houding tegenover geweld en conflict is veranderd. De oorlog tussen Vietnam en de Verenigde Staten, vier decennia geleden, zou vandaag niet meer mogelijk zijn geweest. Er is een dramatische verandering opgetreden in de houding tegenover het gebruik van geweld.”

“Er is echter een ander type van confict ontstaan dat door het model niet kon worden voorspeld,” geeft Havard Hegre toe. “In landen zoals Syrië en Libië heeft de eis naar democratisering tot gewelddadige conflicten geleid. Dat betekent dat ook democatisering als een paramater aan het model moet worden toegevoegd om betere prognoses te kunnen maken. Het zal voor de toekomst noodzakelijk zijn om ook de verandering in politieke systemen aan het model toe te voegen, waardoor de complexiteit wordt verhoogd. Op termijn is democratisering echter een proces dat de vrede zal versterken, want het streeft naar een beter onderwijs, een strijd tegen de armoede en hogere inkomens.”

De onderzoeker geeft toe dat zijn prognoses niet in het dagelijkse nieuws kunnen worden teruggevonden. “De media zijn echter op conflicten geörienteerd en hun selectie is niet representatief,” voert hij aan. “Er werd een grote focus gericht op het conflict in Syrië, terwijl anderzijds nauwelijks gewag werd gemaakt van Colombia, waar de strijd nagenoeg tot het verleden behoort.”

Lees Verder

12:44 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oorlog |  Facebook |

18-01-14

Contractors in oorlogsgebieden slachtoffer van posttraumatische stress

Onderaannemers die in Irak, Afghanistan en andere conflictzones actief zijn, worden met hogere niveaus van posttraumatische stress geconfronteerd dan het militair personeel dat in dezelfde regio’s wordt ingezet. Dat is de conclusie van een onderzoek van de denktank Rand Corporation over de inschakeling van contractors in conflictgebieden. Vastgesteld werd dat 25 procent van de contractors met posttraumatische stress werd geconfronteerd, terwijl 18 procent symptomen van depressies vertoonde en ongeveer 50 procent met alcoholmisbruik te maken zou hebben. Toch blijken deze contractors volgens de onderzoekers nauwelijks enige mentale begeleiding te ontvangen.

“Volgens cijfers van het Amerikaanse leger lijden tussen 4 procent en 20 procent van alle soldaten die in Irak of Afghanistan werden ingezet, aan posttraumatische stress, terwijl depressies een niveau tussen 5 procent en 37 procent zouden laten optekenen en bij 5 procent tot 39 procent van de militairen sprake zou zijn van alcoholmisbruik,” merkt onderzoeksleider Molly Dunigan, politiek wetenschapper bij Rand Corporation, op. “Het is echter niet gemakkelijk een vergelijking te maken, aangezien 84 procent van de zeshonderd onderzochte contractors een verleden hadden als soldaat, zodat het niet eenvoudig is om vast te stellen waar de oorzaak van hun eventuele problemen dient te worden gezocht.”

“Het resultaat toont wel aan dat er te weinig aandacht wordt besteed aan de mentale begeleiding van de contractors,” voert Molly Dunigan aan. “Het is duidelijk dat een inzet in crisisgebieden voor iedereen belangrijke mentale consequenties kan hebben. De legerleiding heeft echter programma’s om militairen met psychologische problemen bij te staan, maar bij de meerderheid van de contractors is dat niet het geval.” De onderzoekster merkt op dat contracting-bedrijven meer inspanningen zouden moeten doen om potentiële medewerkers vooraf intensief te screenen, al geeft ze toe dat de ondernemingen daardoor mogelijk werknemers met unieke en bijzonder gespecialiseerde vaardigheden zouden moeten afwijzen.

Uit het onderzoek bleek dat contractors door militaire overheden en andere organisaties onder meer worden ingezet voor onderhoud en logistieke ondersteuning, transport, informatie-verzameling, communicatie, constructie en beveiliging. “Op het hoogtepunt van de conflicten in Irak en Afghanisten werden in de regio’s meer contractors dan militairen geteld,” zegt Rand Corporation. “Zes jaar geleden waren in Irak 152.275 Amerikaanse militairen actief, maar waren ook 155.826 contractors ingeschakeld. Vier jaar geleden ging het in Afghanistan over 91.600 Amerikaanse militairen en 94.413 contractors.”

Hoewel contractors in principe niet worden ingezet in offensieve militaire operaties, kunnen ze wel worden blootgesteld aan stressfactoren zoals geweervuur, bommen, verwondingen, kidnapping, de dood van collega’s en de psychologische weerslag van operaties met fatale gevolgen. Er wordt aan toegevoegd dat vooral in de transportsector weinig sprake is van een voorafgaandelijke begeleiding, terwijl deze groep tegelijkertijd geconfronteerd wordt met de grootste blootstelling aan strijd en slechte levensomstandigheden. Contractors in logistiek en onderhoud bleken het minst met stresserende factoren geconfronteerd te worden.

Lees Verder

11:22 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oorlog, posttraumatische stress |  Facebook |

09-12-13

Oorlog leidt tot een versterking van de groepssolidariteit

Oorlog heeft een langdurige impact op de menselijke psychologie. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de University of British Columbia in Canada. Onder meer wordt opgemerkt dat de oorlogservaring de motivatie van het individu meer gericht wordt op een grotere gelijkheid voor de leden van de eigen groep. Deze effecten vormen volgens de onderzoekers een mogelijke verklaring voor het feit waarom conflicten soms kunnen leiden tot een cyclus van oorlogssituaties en na afloop van de strijd soms nieuwe naties tot stand komen. Vooral kinderen en adolescenten zouden een impact op langere termijn vertonen.

Lees Verder

16:29 Gepost door Marcho in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oorlog, groepssolidariteit |  Facebook |